വാട്ടർ ചാലഞ്ച് വിശദാംശങ്ങൾ

ചാലഞ്ച് #1

ചെലവ് കുറഞ്ഞതും സുസ്ഥിരവും തടസ്സരഹിതവുമായ വാട്ടർ മാനേജ്‍മെന്‍റ് പ്രതിവിധികളുടെ അഭാവം മൂലം ഇന്ത്യയിലെ ഓടവെള്ളത്തിന്‍റെ 70% ലധികവും സംസ്ക്കരിക്കപ്പെടാതെയാണ് പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നത്, അത് നദികളെയും, തീരപ്രദേശങ്ങളെയും, കിണറുകളെയും മലിനമാക്കുന്നു, അങ്ങനെ രാജ്യത്തെ ജലശേഖരത്തിന്‍റെ നാലിൽ മൂന്ന് ഭാഗവും മലിനമാകുന്നു. ജല ഉപഭോഗത്തിന്‍റെയും സംരക്ഷണത്തിന്‍റെയും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനുള്ള പ്രധാന പരിഹാരമായി മലിനജല സംസ്കരണത്തിനുള്ള വിവിധ മാർഗങ്ങൾ അതിവേഗം ഉയർന്നുവരുന്നു.  

ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം ജല-മലിനജല ശുദ്ധീകരണ വിപണിയുടെ മാത്രം വില $420 മില്യൺ ഡോളറാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് പ്രതിവർഷം 18% വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇന്ന്, ശുദ്ധീകരണ ഓപ്ഷനുകളുടെ അഭാവം രണ്ട് പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: ജലം പുറത്തേക്ക് പുറന്തള്ളുന്നതിന് മുമ്പ് മലിനജലം (അതായത് അഴുക്കുവെള്ളം) സംസ്കരിക്കാതിരിക്കുന്നത് സ്രോതസ്സിനെ മലിനമാക്കുന്നു, പലപ്പോഴും വെള്ളം കുടിക്കാൻ ഉപയോഗയോഗ്യമല്ലാതാക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി, കുടിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വെള്ളം ഇതേ സ്രോതസ്സിൽ നിന്ന് എടുക്കുകയും വീണ്ടും വേണ്ട രീതിയിൽ സംസ്ക്കരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പൊതുജനാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.   

'ആദ്യത്തെ ഉപയോഗം' (ഗ്രേ വാട്ടർ) കഴിഞ്ഞ് വളരെ കുറച്ച് വെള്ളം മാത്രമാണ് റീസൈക്കിൾ ചെയ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന വസ്തുത ഈ പ്രശ്നത്തെ വീണ്ടും സങ്കീർണമാക്കുന്നു, ജലം കൂടുതലും അഴുക്കുചാലിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുന്നു. 

ഇന്ത്യ-ഇസ്രായേൽ ബന്ധം പാഴ്‍ജല സംസ്ക്കരണം/ഡീസാലിനേഷൻ/റീസൈക്ലിംഗ് അല്ലെങ്കിൽ വിശാലമായ ജല സ്രോതസ്സുകളും, സർഫസ് വാട്ടറും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനുള്ള നൂതനവും ഊർജ്ജക്ഷമവും ചെലവ് കുറഞ്ഞതുമായ പ്രതിവിധിക്കായി ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഈ പ്രതിവിധികൾ B2B (ബിസിനസ്സ് ടു ബിസിനസ്സ്), B2G (ബിസിനസ് ടു ഗവൺമെന്‍റ് ) ഫ്രെയിം വര്‍ക്ക് ടാർഗറ്റ് ചെയ്യേണ്ടതാണ്, ഗുണനിലവാര മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുമ്പോൾ കുറഞ്ഞ വരുമാനക്കാരായ ജനങ്ങൾക്ക് സേവനം എത്തിക്കുന്നതിന് അവയുടെ മാതൃക സ്വീകരിക്കുകയും വേണം.  

ചാലഞ്ച് #2

ഗ്രാമീണ ഭാരതത്തിലെ ഓരോ വ്യക്തിക്കും ശുദ്ധവും മതിയായ അളവിലും കുടിജലം ലഭ്യമാക്കാൻ ഈ പുതിയ നീക്കത്തിലൂടെ ഇന്ത്യാ ഗവണമെന്‍റ് തീരുമാനിച്ചു. അതായത് ഈ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി കുടിക്കാനും, പാചകത്തിനും, കുളിക്കാനും, കന്നുകാലികൾക്ക് കൊടുക്കാനും സുരക്ഷിതമായ വെള്ളം ലഭ്യമാക്കും എന്നർത്ഥം. അതിന്‍റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, 2022 ആകുമ്പോഴേക്കും പ്രതിദിനം (എൽപിസിഡി) പ്രതിദിനം 70 ലിറ്റർ ആയി കണക്കാക്കുന്നു. ഇന്ത്യ കഴിഞ്ഞ ദശലക്ഷം മുകളിൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, വാട്ടർ സിസ്റ്റങ്ങളുടെ ലഭ്യതയും ഗുണനിലവാരവും എന്നാൽ അതിന്‍റെ വലിയ ജനസംഖ്യ പദ്ധതിയുള്ള വെള്ള വിഭവങ്ങളും ഗ്രാമീണ മേഖലകളും ശേഷിക്കുന്നു. ധാരാളം ജലസ്രോതസ്സുകൾ മലിനമാവുകയും അമിതമായി ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ, പുനർ‌നിർമ്മിക്കാൻ‌ കഴിയുന്ന ജലസ്രോതസ്സുകളുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള ദീർഘകാല ലഭ്യത ഇന്ത്യയിലില്ല. 

2050 ആകുമ്പോഴേക്കും ജനസംഖ്യ 1.6 ബില്ല്യനായി ഉയരുമ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ ജല ആവശ്യകത വർദ്ധിക്കുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. ഇന്നുവരെ, ഇന്ത്യയിലെ 21% രോഗങ്ങളും ജലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്, മലിന ജലം, ശുചിത്വക്കുറവ്, അല്ലെങ്കിൽ ശുചിത്വത്തിന്‍റെ അപര്യാപ്തത എന്നിവ കാരണം ഇന്ത്യയിലെ 5 ൽ 1 കുട്ടികൾ 5 വയസ്സിനു മുമ്പെ മരിക്കുന്നു. സുരക്ഷിതമായ കുടിജലം കിട്ടാത്ത 3 ൽ 2 പേരുടെയും ഉപജീവനം ദിവസം $2 ൽ താഴെയാണ്.  

ഇന്ത്യ ഇസ്രായേൽ ബ്രിഡ്‍ജ് ശ്രമിക്കുന്നത് ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ഉപയോഗ സ്ഥലത്ത് ശുദ്ധമായ കുടിജലം ലഭ്യമാക്കാൻ നൂതനവും, മിതനിരക്കുള്ളതും, ഫലപ്രദമായി നിലനിൽക്കുന്നതുമായ പ്രതിവിധി കണ്ടെത്താനാണ്. ലക്ഷ്യമിടുന്ന വില ഒരു ലിറ്ററിന് USD 1 സെന്‍റ്. വ്യക്തി, കുടുംബം അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമം എന്നീ തലത്തിൽ ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയും. പ്രതിവിധികൾ എടുക്കുമ്പോൾ കാലാവസ്ഥ (വരൾച്ച ഉള്ളിടത്ത് വെള്ളം എത്തിക്കാനുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ), അടിസ്ഥാന സൗകര്യം, കണക്ടിവിറ്റി, ഉപയോഗ എളുപ്പം മുതലായവയുടെ പരിമിതികൾ കണക്കിലെടുക്കണം.