کلی محتوای پیچیده آنلاین وجود دارد که بلاکچین را توضیح میدهد، شامل شبکههای فانتزی و تصاویر آیندهنگر که پردازش آنها دشوار است. بلاکچین بسیار سادهتر از این حرفهاست، آن را مانند مجموعهای بزرگ از دادهها و اطلاعات در نظر بگیرید که قرار است به صورت دیجیتالی ذخیره شوند، آن دادهها را به قطعات کوچک تقسیم کنید و آن را در پلتفرمها و کاربران مختلف توزیع کنید. حال، ممکن است فکر کنید که شخص دیگری میتواند به دادههای شما دسترسی پیدا کند، اما این اتفاق نخواهد افتاد زیرا هر کاربر یا پلتفرمی که قطعات کوچک دادههای شما در آن توزیع شده است، با استفاده از تکنیکی به نام رمزنگاری رمزگذاری میشود. علاوه بر این، تهدید حفظ دادهها و/یا اطلاعات شما در یک مجموعه این است که دیگران میتوانند آن را ویرایش یا اصلاح کنند یا حتی حذف کنند! بلاک چین با تضمین اینکه هر قطعه دادهی تجزیهشدهی شما فقط در دسترس کاربری است که به کلید دسترسی دارد و میتواند دسترسی به اصلاح قطعات اطلاعات تکهتکهشده را باز کند، از وقوع این اتفاق جلوگیری میکند. نمودار زیر فرآیند به کار گرفته شده توسط فناوری بلاکچین با استفاده از کوکی را توضیح میدهد.
این نشان دهنده ویژگی کاربردی «غیرمتمرکز» فناوری بلاکچین است که میتواند اعتماد بیشتری را در بین کاربران برای حجم زیادی از خدمات و فرآیندها ایجاد کند. به طرز شرمآوری، این مقاله را میتوان با این ادعا به پایان رساند که بلاکچین جهان را متحول خواهد کرد و در همه صنایع کاربرد خواهد داشت، و این دروغ نخواهد بود. با این حال، بیایید نگاهی به بافت هند و اینکه چنین فناوریای در کجا میتواند در هند مورد استفاده قرار گیرد، بیندازیم. با توجه به اینکه ارزهای دیجیتال هنوز توسط دولت به عنوان پول قانونی در حال بررسی هستند، این مقاله بر کاربرد بلاکچین در ارزهای دیجیتال تمرکز نخواهد کرد، بلکه بر کاربردهای آن در زمینههایی مانند تولید، بانکداری، مراقبتهای بهداشتی، مدیریت زنجیره تأمین و تمرکززدایی از دفاتر کل متمرکز خواهد بود.
ساتوشی ناکاموتو (نام مستعار) این سیستم انتقال الکترونیکی نظیر به نظیر را ابداع کرد که مستلزم مشارکت افراد بیشتری بود تا دادهها رمزگذاریشدهتر، ایمنتر و از نظر مدیریت هزینه پیادهسازی، این فرآیند پایدارتر شود.

کسی که بخواهد فناوری بلاک چین را هک کند، باید از میلیونها خط کد عبور کند، در عین حال که میتواند به انبوهی از شرکتکنندگان دسترسی داشته باشد تا تمام دادههایی را که ممکن است بخواهد، به دست آورد. اولین کاربرد آن در هند میتواند برای تغییر فرآیندهای حسابداری باشد که در آن هر تراکنش میتواند در همان لحظه وقوع، در هر سطحی که اتفاق میافتد، ثبت شود و انتقال ایمن اطلاعات بدون احتمال فعالیتهای کلاهبرداری در سطوح مختلفی که یک چهره حسابداری ممکن است قبل از ورود به دفاتر از آنها عبور کند، امکانپذیر باشد. حذف واسطهها، نیاز به هزینههای هنگفت برای متخصصانی مانند حسابرسان را از بین میبرد و همچنین وظایف غیرارزشافزا مانند حسابداری فوری دیگر وجود نخواهند داشت. علاوه بر این، میتوان با ایجاد تغییراتی در قوانینی که اطلاعات از آنها عبور کرده و سپس به صورت دیجیتالی ذخیره میشوند، به سادگی از انطباقها مراقبت کرد. بنابراین، برای همه تاجرانی که با اصلاح نرخهای GST با مشکل مواجه هستند، تنها چیزی که باید تغییر کند، ثبت یک قانون در پلتفرم مربوطه است.
شکاف اعتماد بین مردم و سیستم بانکی از زمان بحران مالی سال 2008, به طور قابل توجهی افزایش یافته است، فعالیتهای کلاهبرداری در شرکتها را میتوان با برنامههای حسابداری که از بلاکچین استفاده میکنند، کنترل کرد، که میتواند برای تسهیل حسابرسی عمومی حسابهای شرکتها مورد استفاده قرار گیرد. از دیگر مشکلاتی که بلاکچین میتواند حل کند، میتوان به کاهش سرقت هویت با حداکثر شفافیت در مورد دادههای افراد، بدون قابل مشاهده کردن دادههای افراد برای عموم، اشاره کرد. کاهش بیشتر مشکلات اعتمادی که ممکن است مردم با سیستم داشته باشند.
هند با مشکل بزرگی در مدیریت غذا و پسماند مواجه است، مدیریت زنجیره تأمین با استفاده از بلاک چین که در آن میتوان اطلاعات مربوط به توزیع غذا و سطوحی که آن محصول غذایی از طریق آن منتقل میشود را ذخیره کرد، به همراه فناوریهای ساده و قدیمی مانند برنامههای مقدار سفارش اقتصادی، میتوانند برای اطمینان از توزیع سریعتر و کارآمدتر غلات، سبزیجات و میوهها در هند و در عین حال افزایش دسترسی فقرا به نقاط قیمتی و در نتیجه تسهیل مصرف سالمتر در سراسر ایالت، مورد استفاده قرار گیرند.
ذخیرهسازی بلاکچین برای یک دنیای ایدهآل بهترین گزینه است، دنیایی که در آن میتوانیم برای روابط مصرفکننده و کسبوکار بر اساس نهایت حسن نیت تلاش کنیم، دنیایی که در آن میتوانیم پلتفرمهایی برای دادههای سلامت و فعالیتهای بهداشتی یک فرد ایجاد کنیم تا در بلاکچین شخصی او ذخیره شوند، در حالی که این دادهها در دسترس عموم قرار نمیگیرند، اما اگر فرد به نهادهای تجاری مانند بیمهگران یا مشاوران پزشکی آنها دروغ بگوید، این فناوری میتواند تحقیقات را تسهیل کند و این میتواند با کاهش چشمگیر ادعاهای دروغین، صنعت بیمه را متحول کند و در نتیجه حق بیمه را کاهش دهد و در نتیجه بیمه را برای افراد بیشتری در دسترس قرار دهد.